نمي دانـم چه مي خـواهـم بگـويـم زبـانم در دهـان بـاز، بسـتـه سـت
در تنـگ قفـس بـاز ست و افســوس كه بـال مرغ آوازم شـكسـته سـت
نمي دانــم چه مي خـواهـم بگــويم غـمـي در استـخــوانــم مي گـدازد
خـيـــال نـاشــنـاسـي آشـــنـا رنــگ گـهي مي سـوزدم، گـه مـي نـوازد
گهي در خاطرم مي جوشد اين وهم ز رنگ آمــيـزي غــم هـاي انــبـــوه
كه در رگ هام جـاي خـون روان ست سـيه داروي زهــرآگــيـــن ِ انــــدوه
فـغـــانـي گــرم و خـون آلـود و پـر درد فرو مي پيـچـدم در سينـه ي تنگ
چــو فريــاد يـكـي ديــوانـه ي گـنـــگ كه مي كوبد سر شوريده بر سنگ
سرشكي تلخ و شور از چشمه ي دل نهان در سينه مي جوشد شب و روز
چــــنـان مــار گـــرفــتـــاري كــه ريـــزد شرنگ خشمش از نيش جگر سوز
پريـشـان سـايـه اي آشــفتـه آهـنـگ ز مـغـــزم مـي تـراود گـيـج و گـمـراه
چـو روح خـوابـگـردي مـات و مـدهـوش كه بي سامـان به ره افتد شـبانگاه
درون سـيـنـه ام درديـسـت خـونـبـــار كه همچـون گـريـه مي گـيـرد گلـويم
غـــمـي آشـفتـه، دردي گـــريــه آلـود نمي دوانـم چـه مي خواهـم بگويم
__________________
ه.الف.سايه همجوعه ي سراب
+
نوشته شده در یکشنبه 29 اردیبهشت1387 18:32 توسط نجوا ف.الف.میم
|